2010eko Uztaileko liburu berriak -- Novedades de julio 2010

Uztaileko liburu berrien boletina kontsultatu nahi baduzu, klikatu hemen (pdf artxiboa, 989 KB)

Zure korreora hilabetero hel dadin nahi izanez gero, jar zaitez gurekin kontaktuan harpidetza eskatuz:



Si quieres consultar el boletín de novedades de julio, pincha aquí (archivo pdf, 989 KB

Para recibirlo todos los meses en tu correo electrónico, ponte en contacto con nosotros e indícanoslo:



2010ko Uztaila - Julio 2010

Liburu usikadak - Mordiscos de libro

Un caluroso día de verano, para ser preciso, un viernes 13 de agosto, aproximadamente a las tres menos cuarto de la tarde, me enamoré. La amargura y el anhelo que he sufrido desde entonces me han llevado a preguntarme si de haberme enamorado el doce o el catorce las cosas hubieran acabado de forma distinta.
Ese día, como todos los demás días, nos habían forzado -a mí y a mi hermana- mediante amenazas, uso de la fuerza física y unas pocas promesas edulcoradas, a que nos fuéramos al sótano a dormir. En Teherán hacía un calor salvaje y la siesta vespertina era obligatoria para todos los niños. Pero esa tarde, como tantas otras, los dos esperábamos a que mi padre se durmiera para salir a jugar al patio.

Mi tío Napoleón, Iraj Pezeshkzad

Liburu usikadak - Mordiscos de libro

Sutontzi eskailera hotzetan zegoen eserita, zain. Beldurrak jota zegoen, baina berea ere ez zekien zeren beldur zen. Bhearbada, atzean zeukan monumentuak gehiegi gogoraraziko zion heriotza. Izan ere, betidanik izan zen heriotzaren beldur. Hotza irudikatzen zuen, surik gabeko gau bat bezalakoa. Hala eta guztiz ere, azken aldian beste zerbaiten beldur handiagoa sentitzen zuen: tristurarena, hain zuzen ere. Mihisorginduk mundu honetara ekarri zuenetik, tristura jarraika zuela sentitzen zuen, bere itzala balitz bezala. Tristura hark pisutsu bihurtzen zizkion gorputz-adarrak eta grisez margotzen zuen zerua.

Tinta-Bihotz, Cornelia Funke (itzulpena Naroa Zubillaga)

Liburu usikadak - Mordiscos de libro

Behin, munduan ziren sentimentu, dohain, bekatu eta akatsak herriko plazan elkartu ziren. Ez zekiten zer egin. Astia bazuten zernahitarako, baina ez zuten gustuko eginkizunik aurkitzen. Halako batean, injenioari zera otu zitzaion:

- Ezkutaketan hasiko al gara?

Eta 'bai', 'bai' erantzun zioten gainerako sentimendu, dohain, bekatu eta akatsek. Bazen arazo bat, ordea. Nork geratu behar zuen kontatzen? [...] Eromena geratu zen azkenean begiak itxi eta plazako arbola bati begira batetik milarainokoak kontatzen.

[...]

Eromenak atxilotu zituen jada ziren eta ez ziren sentimentu, dohain, bekatu eta akatsak. Lotsa, pereza, zurrumurrua, izua, zalantza, sexu-grina, zeloak, ahanztura, zentzuna, mendekua, asperra, plazerra, malenkonia, ohorea... Zirenak eta ez zirenak. Ustez denak. Herriko plazan elkartu ziren bete jolasen batean hasteko prest. Baina halako batean, ardura konturatu zen maitasuna falta zela, ez zela maitasuna inondik ageri. [...] gogora ekarri zuen maitasuna lore-arantzekin parekatzen zuen esaera zaharra. Hura hala bazen... arrosadia batean behar zuen maitasunak!

Aurkitu zuen arrosadia. Bazekien haren barrenean ezkutatu zela maitasuna. Ezin zuen ordea barrurantz egin. Hain ziren sarriak arantzak! [...] Zuhaitz adaska berezi bati luzatu zion eskua. Adar-mutur bi zituen, txardango. Arrosadia zast! eta zast! miatzen hasi zen. Han bazegoen irtengo zen, txardango eztenek akuilaturik [...] Eta halako batean ai! ai!, ai! ai! entzun zuen maitasunaren kexu-hotsa. [..] Txardango adar gaiztoek bi begiak odol-putzu bihurtu zizkioten. Odol-errio bana zerion bi matrailetan behera. Eromena ia erotu zen maitasunari zenbateko oinazeak eragin zizkion ikustean. Kupitu egin zen maitasunaz. Ez zion minik eman nahi izan. Eta besoa eskaini zion euskarri. Halaxe azaldu ziren herriko plazan. Ordudanik jakina da maitasuna itsua dela, eta beti-beti eromenaren eskutik dabilela.

Pausoa noiz luzatu, Andoni Egaña (también en castellano: Cuándo alargar el paso)

Liburu usikadak - Mordiscos de libro

Los Anales de los cuatro maestros cuentan que Suibhne, rey de Kildare, gusta de las cosas de este mundo. Es un hombre simple. La felicidad simple y la simple alegría son para él. Es pesado y rugoso, con inservibles cabellos rubios sobre la cabeza como musgo sobre una piedra... y, de mente y alma, sin agudeza. Guerrea, come, ríe y, por lo demás, se parece al todo castaño de Cuailnge, que cubre cincuenta novillas por día. Fin Barr, el abada sigue de cerca a este monolito y se esfuerza en recordarle que el más allá contabiliza incluso el grosor de un cabello. El grosor de alma es peor. Fin Barr vivió nueve años en la punta de un promontorio y nueve años más sobre el lago, en Gougane Barra, con las gaviotas y las cornejas: no es más que espíritu y manos de cristal. Curiosamente, ama a Suibhne, porque Suibhne es como un toro o una roca que quizás tenga un alma. Y Suibhne ama a Fin Barr, quien le hace sentir, además de todos los goces de este mundo, el goce de tener un alma.

El hermano de Fin Barr es rey de Lismore. En el mes de mayo, Suibhne toma las armas contra este rey vecino. El pretexto importa poco: lo que quiere Suibhne es la copa en la que bebe el rey, sus bueyes gordos y sus mujeres. También quiere estirar las piernas, cabalgar en la primavera.

Mitologías de invierno, Pierre Michon

Liburu usikadak - Mordiscos de libro

Ehun polizia-narrazioen liburuan irakurria nuen Edgar Allan Poeren ipuin bat non misterioaren funtsa misterio eza baitzen, eta aurkitu beharreko objektua, gutun bat, gutunak egon ohi diren lekuan baitzegoen, hots, mahaiaren gainean. Ipuin horren eraginez, agian, bete modu batean hasi ninstze npetsatzen, eta polia-narrazio baietan maiz irakurtzen nuen moldean esateko, hipotesi berri bat osatu nuen kodernoari buruz. «Ez zuen zerrenda hori Angelek idatzi -esan nion neure buruari lo hartu ezinik nengoen gau batean. Segidan, epaile baten aurrean bezala, errugabetasun hura arrazoitun nuen-: Ez da bere letra.» Esaldia burutu orduko, zirrara bat sentitu nuen. Ordu arte oker ibili nintzela esan nion neure bururari, eta nire arazoaren soluzioa koaderno hartan bertan egon zitekela. Gorilaren begiratuak ez zuela beharbada «hire aita hitzailea izan zela iuditzen al zaik?» adierazi nahi, baizik eta «lasai zaitez, etzazu alferrik sufritu, orrialdeotan idatzitakoa arretaz aztertuz gero bakean geratuko zara». Koadernoa mesanotxearen kaxoitik atera eta flexoaren argi azpian kokatu nuen.

Soinujolearen semea, Bernardo Atxaga

2010eko Ekaineko liburu berriak -- Novedades de junio 2010

Ekaineko liburu berrien boletina kontsultatu nahi baduzu, klikatu hemen (pdf artxiboa, 980 KB)

Zure korreora hilabetero hel dadin nahi izanez gero, jar zaitez gurekin kontaktuan harpidetza eskatuz:



Si quieres consultar el boletín de novedades de junio, pincha aquí (archivo pdf, 980 KB

Para recibirlo todos los meses en tu correo electrónico, ponte en contacto con nosotros e indícanoslo:



2010eko Ekaina - Junio 2010